Krzesło obok mnie: Krótkie czytania na towarzystwo w żałobie i wdowieństwie | 62 czytania dużą czcionką dla tych, którzy stracili towarzysza albo ... (Opowieści dużym drukiem) (Polish Edition)
Reseña del libro "Krzesło obok mnie: Krótkie czytania na towarzystwo w żałobie i wdowieństwie | 62 czytania dużą czcionką dla tych, którzy stracili towarzysza albo ... (Opowieści dużym drukiem) (Polish Edition)"
+++ Książka, która towarzyszyła już ponad 50 000 osób +++ Dom brzmi inaczej. A człowiek nadal tu jest, z całą tą miłością i bez adresu, pod który mógłby ją zanieść. Ta książka nie daje rad i nie wyznacza terminów. Nie mówi o etapach, nie mówi, że czas leczy rany, i nigdy nie każe przewracać strony. Po prostu dotrzymuje towarzystwa — jak ktoś, kto siada obok na ławce i nic nie mówi, ale jest. Krzesło obok zawiera 62 krótkie czytania, po jednej lub dwie strony każde, zapisane dużą czcionką. Mówią o tym, co naprawdę dzieje się po stracie bliskiej osoby — w pierwszych miesiącach i w kolejnych latach. Nowa cisza w domu. Jego lub jej strona łóżka. Krzesło. Szafa. Okulary na szafce nocnej. Ubranie, które nadal pachnie. Pierwsze urodziny. Rocznica śmierci. Ludzie, którzy nie wiedzą, co powiedzieć. Odwiedziny, które męczą. Mówienie na głos do kogoś, kogo już nie ma. I pierwszy śmiech bez poczucia winy. 62 czytania podzielono na sześć części: Pierwszy czas Dom Jego lub jej rzeczy Dni zaznaczone w kalendarzu Ludzie Iść dalej Każde czytanie kończy się pozwoleniem, nie zadaniem. Czasem pozwoleniem, żeby coś zrobić. Czasem pozwoleniem, żeby tego nie robić — i to drugie bywa potrzebniejsze. Książka jest napisana tak, jak przeżywa się żałobę: po trochu, w dowolnej kolejności, w lepsze i gorsze dni. Można otworzyć ją gdziekolwiek, wracać wiele razy do tego samego tekstu i zamknąć, kiedy na dziś wystarczy. Nie zakłada niczego: ani wiary, ani dzieci, ani formalnego małżeństwa, ani konkretnego kraju. Tam, gdzie dotyka wiary, obie drogi pozostają otwarte z takim samym szacunkiem. Na jednej stronie spokojnie i bez dramatyzowania wyjaśniono również, kiedy warto porozmawiać z lekarzem. Tekst prowadzony jest w naturalnej formie bezosobowej — „można”, „warto”, „bywa, że” — dzięki czemu książka nie zakłada, kto ją czyta. Na końcu znajdują się także strony dla dzieci, wnuków i przyjaciół: Jak być obok i nie poganiać Czego lepiej nie mówić Jak pozostać obecnym, kiedy miną pierwsze tygodnie Dlaczego zwykły wtorek w drugim roku może znaczyć więcej niż dziesięć wizyt w pierwszym tygodniu Idealna dla: Osoby, która straciła męża, żonę lub partnera życia Kogoś, kto uczy się żyć w domu, który nagle brzmi inaczej Dzieci, wnuków i przyjaciół szukających delikatnego sposobu, by okazać wsparcie Jako cichy i znaczący prezent kondolencyjny, gdy brakuje własnych słów Dziś nie trzeba niczego przezwyciężać. Czasem wystarczy mieć kilka słów blisko siebie i wiedzieć, że nikt nie każe się spieszyć. Ważne: ta książka daje towarzystwo, nie leczenie, i nie zastępuje profesjonalnego wsparcia.
